Facetiae hebdomadae 2/23 - 2/27/09 -
Vir quidam intrat in grapheum causidici et rogat de pretio operis eius.
Cui ille: Si tibi tres quaestiones respondebo mihi quinquaginta dollarios dabis.
"Eheu, mi frater," clamat vir, "nonne putas hoc magni pretii esse?"
"Ita," ait causidicus, "et nunc, mi domine, quae est quaestio ter-tia?"
Quae differentia inest inter pulicem et causidicum?
Postquam mortus es pulex tuam non magis sanguinem sugit.
Si in minimo cubiculo es et illic tigris ferocissimus, vipera ve-nenossima et causidicus tecum insunt et tu tantum duas glandes plumbeas in sclopeto habes, dic mihi, quid primo facere debes?
Causidicum sclopetare. Bis!
Quid habes cum tu centum causidicos tenus collo in harena sepelivisti?
Non satis harenae.
Mulier et vir qui antea numquam sese obviam intulerunt ideoque inter se prorsus ignoti, comperierunt se casu eidem conclavi in tramine transcontinentali ascriptos esse. Alium lectum in curri-bus cubiculatis consequi temptaverunt sed tramen oppletum erat vectoribus et valde defessi erant peregrini advenae nostri. In his angustiis foro uti consenserunt hac dumtaxat nocte et vir urbane sibi selegit lectum superiorem ut res commodius mulieri eveni-ret. Intempesta nocte vir declinavit miteque mulierem e somno suscitavit dicens, "Hera mea, me paenitet si te incommodem, sed in armarium illud manum porrigere velin' ut mihi adipiscaris al-teram lodicem? Maxime enim frigeo."
"Melius consilium capiendum ut mihi videtur, tibi habeo," refert mulier. "Hac sola nocte fingamus nos esse coniuges."
"Hui! Valde mihi arridet ratio illa tua!" exclamat vir.
"Bene est," regerit illa. "Adipiscere sis tibi tandem ipsi lodicem tuam paedicandam."
Friday, February 27, 2009
Jokes from week of 2/16/09 -
Quondam homo ebrius quidam in via cecidit atque graviter ictu vulneratus est. Cum deinde domum delatus est, uxor flava, ubi primum medicum vidit, eum interrogavit num maritus in dis-crimine vitae esset. Medicus, homo in arte sua excellens, postquam accurate hominem inspexit, uxori respondit: "Plane mortuus est. Mox poteris corpus eius in rogum imponere." Cum haec verba audivisset maritus, qui nondum mortuus erat, dixit voce supplici: "Nolite me cremare vivum. Expectate dum moriar!" "Tace," inquit uxor, "num te scire plus quam medicus existimas?"
Vir quidam Amstelodami ecclesiam init et antistiti dicit se con-fiteri velle.
“Ignosce mihi, pater,” ait vir, “quia peccavi. Inter annos alteri belli mundani virum in parvo cubiculo sub tegulis celavi.”
“Mi fili,” respondet antistes, “hoc nullum peccatum est.”
“Sed, mi pater,” ait vir, “ab eo quadraginta denarios per hebdo-madam cepi.”
“Quamquam hoc,” respondet antistes, “non stricto sensu bonum est, verumtamen non peccavisti.”
“Eheu, mi pater, levavisti permagnum onus e conscientia mea,” dicit vir, “sed adhuc aliquid in mente habeo. . .”
Cui antistes: Ita, mi fili, quid rogare vis?
“Num debeo ei dicere bellum alterum mundanum iam peractum esse?”
Ex hoc quidem oppido missi sunt quidam Aretium ad emendum ligneum Crucifixum, qui in ecclesia eorum poneretur. Deducti ad hujusmodi opificem quemdam, cum rudes et veluti stipites essent, opifex risus materiam auditis hominibus quaerens, vi-vumne an mortuum Crucifixum vellent, postulavit. Illi, sumpto paulo temporis ad consultandum, secreto collocuti, demum re-sponderunt, se vivum malle: nam si eo modo suo populo non placeret, se illum e vestigio occisuros.
GIAN FRANCESCO POGGIO BRACCIOLINI (February 11, 1380 – October 30, 1459)
Marītus uxōrī suae articulum diurnārium legēbat dē numerō vōculārum quibus mulierēs quotīdiē peraequē ūtī solent... trīgintā mīlia contrā virī quīndecim mīlia. Huic regessit uxor, "In causā dēbet esse quod uxōrī opus est omnia bis repetere." Dein marītus ad uxōrem conversus rogāvit, "Quid?"
Quondam homo ebrius quidam in via cecidit atque graviter ictu vulneratus est. Cum deinde domum delatus est, uxor flava, ubi primum medicum vidit, eum interrogavit num maritus in dis-crimine vitae esset. Medicus, homo in arte sua excellens, postquam accurate hominem inspexit, uxori respondit: "Plane mortuus est. Mox poteris corpus eius in rogum imponere." Cum haec verba audivisset maritus, qui nondum mortuus erat, dixit voce supplici: "Nolite me cremare vivum. Expectate dum moriar!" "Tace," inquit uxor, "num te scire plus quam medicus existimas?"
Vir quidam Amstelodami ecclesiam init et antistiti dicit se con-fiteri velle.
“Ignosce mihi, pater,” ait vir, “quia peccavi. Inter annos alteri belli mundani virum in parvo cubiculo sub tegulis celavi.”
“Mi fili,” respondet antistes, “hoc nullum peccatum est.”
“Sed, mi pater,” ait vir, “ab eo quadraginta denarios per hebdo-madam cepi.”
“Quamquam hoc,” respondet antistes, “non stricto sensu bonum est, verumtamen non peccavisti.”
“Eheu, mi pater, levavisti permagnum onus e conscientia mea,” dicit vir, “sed adhuc aliquid in mente habeo. . .”
Cui antistes: Ita, mi fili, quid rogare vis?
“Num debeo ei dicere bellum alterum mundanum iam peractum esse?”
Ex hoc quidem oppido missi sunt quidam Aretium ad emendum ligneum Crucifixum, qui in ecclesia eorum poneretur. Deducti ad hujusmodi opificem quemdam, cum rudes et veluti stipites essent, opifex risus materiam auditis hominibus quaerens, vi-vumne an mortuum Crucifixum vellent, postulavit. Illi, sumpto paulo temporis ad consultandum, secreto collocuti, demum re-sponderunt, se vivum malle: nam si eo modo suo populo non placeret, se illum e vestigio occisuros.
GIAN FRANCESCO POGGIO BRACCIOLINI (February 11, 1380 – October 30, 1459)
Marītus uxōrī suae articulum diurnārium legēbat dē numerō vōculārum quibus mulierēs quotīdiē peraequē ūtī solent... trīgintā mīlia contrā virī quīndecim mīlia. Huic regessit uxor, "In causā dēbet esse quod uxōrī opus est omnia bis repetere." Dein marītus ad uxōrem conversus rogāvit, "Quid?"
Monday, February 16, 2009
plus iocorum - week of 2/9/09
Certo die erat Petrus nimis defessus ideoque rogavit Jesum munus eius perficere. Jesus hoc fecit et dum homines interrogabat de vita et gestis malis et bonis vidit virum quendam qui ei famil-iarissimum videbatur. Cum vir ille ad Jesum venit interrogat eum sic:
"Quid est nomen tibi?"
"Josephus est mihi nomen."
"Et quid erat negotium tuum dum vivis?"
"Faber lignarius fui."
"Edepol! Nonne tu parvulum puerum habuisti?"
"Ita, mi Domine, habui."
"Et nonne puer ille habuit foramina et in manibus et in pedibus?"
"Ita, mi Domine!"
Cum hoc audit fere lacrimans clamat Jesus "Mi pater, mi pater" et incipit eum amplecti.
Vir verumtamen valde miratus eum interrogat: "Esne tu reapse Pinnochius?"
Vir quidam mortuus est et caelum adit ubi post paucos dies Deo ipso occurrit.
“Possumne te, Deus meus,” dicit vir, “de certis rebus interro-gare?”
Cui ille: Certe fili mi. Quid scire vis?
“Quam ob rem” rogat vir, “mulieres tam pulcherrimas fecisti?”
Cui Deus: “Hoc perfacile est. Eas pulcherrimas feci ut viri eas peramarent.”
“Et quam ob rem,” rogat vir, “iis figuram voluptuosam et vocem perdulcem dedisti?”
“Ut viri eas cupiant” respondet Deus
“Sed quam ob rem eas quoque tam inanes fecisti?” petit amplius vir noster.
“Hoc etiam explicare possum,” dicit Deus subridens, “eas sic feci quia nisi inanes fuissent virum numquam cupivissent!”
Erat femina flava quaedam quae maximam inopiam patiebatur posteaquam pontem Brooklyn parvo pretio emit ideoque pecunia valde egebat. Post multas cogitationes demum constituit puerum raptare et magnam summam pecuniae pro redemptione po-scere. Confestim ad ludum ivit, et puerum quemdam manu pre-hendit, et ei dixit “Nunc es raptus a me!” Deinde in chartula scripsit “Puerum tuum raptavi. Mane cras decem milia dollarium in saccum papyraceum pone et relinque illum juxta pirum quae ante schola est. Hoc subscribit femina flava!” et puero dixit: "age, vade domum, et da matri tuae hanc chartulam!" Proximo die femina flava nostra ad scholam ivit et, mira res, il-lic juxta pirum saccum papyraceum invenit quod reapse decem milia dollarium continebat. Sacco quoque inerat chartula in qua scriptae sunt haec verba: "Dei Boni! Quomodo rem tam foedissimam potuisti alii feminae flavae facere!"
Duo viri sedebant in caupona et primus dicit alteri: Felix sum quia uxor mea reapse angelus est.
Cui alter: Mehercle! Tuam bonam fortunam tibi invideo, mi frater, quia mea adhuc vivit!
Olim erat mulier quaedam quae geminos habebat et eos in adop-tionem dedit. Unus in Aegyptum it et ibi Amnes nuncupatus est. Alter in Hispaniam it et ibi Junus nuncupatus est. Multos post annos Junus picturam photographicam suam ad matrem mittit et cum ea hanc vidit subito clamat "utinam picturam alterius mei filii videre potuerim!"
"Eheu," ait vir eius, "nonne filii tui gemini sunt? Si Junum vides iam Amnes vidisti."
"Quid est nomen tibi?"
"Josephus est mihi nomen."
"Et quid erat negotium tuum dum vivis?"
"Faber lignarius fui."
"Edepol! Nonne tu parvulum puerum habuisti?"
"Ita, mi Domine, habui."
"Et nonne puer ille habuit foramina et in manibus et in pedibus?"
"Ita, mi Domine!"
Cum hoc audit fere lacrimans clamat Jesus "Mi pater, mi pater" et incipit eum amplecti.
Vir verumtamen valde miratus eum interrogat: "Esne tu reapse Pinnochius?"
Vir quidam mortuus est et caelum adit ubi post paucos dies Deo ipso occurrit.
“Possumne te, Deus meus,” dicit vir, “de certis rebus interro-gare?”
Cui ille: Certe fili mi. Quid scire vis?
“Quam ob rem” rogat vir, “mulieres tam pulcherrimas fecisti?”
Cui Deus: “Hoc perfacile est. Eas pulcherrimas feci ut viri eas peramarent.”
“Et quam ob rem,” rogat vir, “iis figuram voluptuosam et vocem perdulcem dedisti?”
“Ut viri eas cupiant” respondet Deus
“Sed quam ob rem eas quoque tam inanes fecisti?” petit amplius vir noster.
“Hoc etiam explicare possum,” dicit Deus subridens, “eas sic feci quia nisi inanes fuissent virum numquam cupivissent!”
Erat femina flava quaedam quae maximam inopiam patiebatur posteaquam pontem Brooklyn parvo pretio emit ideoque pecunia valde egebat. Post multas cogitationes demum constituit puerum raptare et magnam summam pecuniae pro redemptione po-scere. Confestim ad ludum ivit, et puerum quemdam manu pre-hendit, et ei dixit “Nunc es raptus a me!” Deinde in chartula scripsit “Puerum tuum raptavi. Mane cras decem milia dollarium in saccum papyraceum pone et relinque illum juxta pirum quae ante schola est. Hoc subscribit femina flava!” et puero dixit: "age, vade domum, et da matri tuae hanc chartulam!" Proximo die femina flava nostra ad scholam ivit et, mira res, il-lic juxta pirum saccum papyraceum invenit quod reapse decem milia dollarium continebat. Sacco quoque inerat chartula in qua scriptae sunt haec verba: "Dei Boni! Quomodo rem tam foedissimam potuisti alii feminae flavae facere!"
Duo viri sedebant in caupona et primus dicit alteri: Felix sum quia uxor mea reapse angelus est.
Cui alter: Mehercle! Tuam bonam fortunam tibi invideo, mi frater, quia mea adhuc vivit!
Olim erat mulier quaedam quae geminos habebat et eos in adop-tionem dedit. Unus in Aegyptum it et ibi Amnes nuncupatus est. Alter in Hispaniam it et ibi Junus nuncupatus est. Multos post annos Junus picturam photographicam suam ad matrem mittit et cum ea hanc vidit subito clamat "utinam picturam alterius mei filii videre potuerim!"
"Eheu," ait vir eius, "nonne filii tui gemini sunt? Si Junum vides iam Amnes vidisti."
Saturday, February 7, 2009
quidam ioci
02/06/09 -
Tres viri mortem obeunt et ad portas caeli adveniunt ubi Sanctus Petrus stat et ille iis sic dicit: "Iam vos salvos esse scio quia hic estis, sed regulae sunt regulae et vos aliquid rogare debeo. Secundum quod respondebis vobis autocinetum dabo, quo huc et illuc in caelo ire poteritis, quia si nondum scitis hic locus reapse permagnus est."
"Nunc, dic mihi," ait Petrus primo viro, "quot annorum uxorem habuisti?"
"Viginti et quattuor" respondet ille.
Cui Petrus: "Et semper uxori tuae fidelis fuistis?"
"Minime! Septem concubinas habui. . . sed tu me salvum esse dixisti, ergo. . ."
"Ita, ita," ait Petrus, "salvus es, et in caelum introibis, sed tibi tantum autocinetum quem 'Kia' vocamus dare possum."
Deinde rogat easdem quaestiones Petrus secundum virum et ille respondet se quadraginta quinque annorum uxorem habuisse et tantum semel cum aliena iacuisse.
"Re vera," ait Petrus, "optime fecisti, mi fili! Tibi autocinetum dabo quem 'Cadillac' vocamus"
Demum tertius vir Petro eum item roganti respondet sexaginta septem annorum uxorem habuisse neque semel quidem cum aliena iacuisse!
"Mehercle!" ait Petrus, "tu instar beatorum nostrorum es, mi fili! Ideoque tibi formosissimum autocinetum dabo quem 'Jaguar' vocamus."
Paulo post conveniunt et vir qui Kia recepit et ille qui Cadillac meruit et tertium vident qui inconsolabiliter plorat et accedentes eum rogant quam ob rem tam maestus sit.
Quibus ille: "Me miserum et caudicem permagnum! Uxorem meam nuperrime vidi et ea BIROTAM tantum ducebat!"
02/05/09 -
Vir quidam intrat in cauponam et sedet iuxta alterum qui canem circa pedes habet.
"Dic mihi sivis," ait primus altero, "mordetne canis tua?"
Cui alter: "Minime!"
Paulo post canis primum virum magna cum saevitia mordet.
"Eheu!" clamat primus vir, "nonne mihi dixisti canem tuam non mordere?"
Cui alter: "Ita, et re vera non mordet, sed canis haec non mea est . . ."
02/04/09 -
Excursionem in agrum olim susceperunt notissimus ille Sher-lockus Holmes eiusque comes Doctor Watson, ut per nonnullos dies natura delectarentur. Prima autem nocte, in media silua dormientes, Sherlockus subito expergefactus est, qui illico amicum Watson e somno deiecit eique rogauit:
--Specta caelum, dilecte Watson, et dic mihi quid uideas.
--Sescentas stellas, Holmes.
--Et quid ex hoc deducis, quid colligis?
--Astronomice, quod exstant milia miliaque stellarum et gal-laxiarum. Astrologice, quod planeta Neptuni constellationem Tauri nuper intrauit. Horologice, quod tertia est hora. Meteoro-logice, quod cras nullo modo pluere poterit.
-Optime collegisti.
-Tute autem, Holmes, quid deduxisti?
-Manifeste, optime Watson: deduco aliquem tentorium nostrum furatum esse!!
Tres viri mortem obeunt et ad portas caeli adveniunt ubi Sanctus Petrus stat et ille iis sic dicit: "Iam vos salvos esse scio quia hic estis, sed regulae sunt regulae et vos aliquid rogare debeo. Secundum quod respondebis vobis autocinetum dabo, quo huc et illuc in caelo ire poteritis, quia si nondum scitis hic locus reapse permagnus est."
"Nunc, dic mihi," ait Petrus primo viro, "quot annorum uxorem habuisti?"
"Viginti et quattuor" respondet ille.
Cui Petrus: "Et semper uxori tuae fidelis fuistis?"
"Minime! Septem concubinas habui. . . sed tu me salvum esse dixisti, ergo. . ."
"Ita, ita," ait Petrus, "salvus es, et in caelum introibis, sed tibi tantum autocinetum quem 'Kia' vocamus dare possum."
Deinde rogat easdem quaestiones Petrus secundum virum et ille respondet se quadraginta quinque annorum uxorem habuisse et tantum semel cum aliena iacuisse.
"Re vera," ait Petrus, "optime fecisti, mi fili! Tibi autocinetum dabo quem 'Cadillac' vocamus"
Demum tertius vir Petro eum item roganti respondet sexaginta septem annorum uxorem habuisse neque semel quidem cum aliena iacuisse!
"Mehercle!" ait Petrus, "tu instar beatorum nostrorum es, mi fili! Ideoque tibi formosissimum autocinetum dabo quem 'Jaguar' vocamus."
Paulo post conveniunt et vir qui Kia recepit et ille qui Cadillac meruit et tertium vident qui inconsolabiliter plorat et accedentes eum rogant quam ob rem tam maestus sit.
Quibus ille: "Me miserum et caudicem permagnum! Uxorem meam nuperrime vidi et ea BIROTAM tantum ducebat!"
02/05/09 -
Vir quidam intrat in cauponam et sedet iuxta alterum qui canem circa pedes habet.
"Dic mihi sivis," ait primus altero, "mordetne canis tua?"
Cui alter: "Minime!"
Paulo post canis primum virum magna cum saevitia mordet.
"Eheu!" clamat primus vir, "nonne mihi dixisti canem tuam non mordere?"
Cui alter: "Ita, et re vera non mordet, sed canis haec non mea est . . ."
02/04/09 -
Excursionem in agrum olim susceperunt notissimus ille Sher-lockus Holmes eiusque comes Doctor Watson, ut per nonnullos dies natura delectarentur. Prima autem nocte, in media silua dormientes, Sherlockus subito expergefactus est, qui illico amicum Watson e somno deiecit eique rogauit:
--Specta caelum, dilecte Watson, et dic mihi quid uideas.
--Sescentas stellas, Holmes.
--Et quid ex hoc deducis, quid colligis?
--Astronomice, quod exstant milia miliaque stellarum et gal-laxiarum. Astrologice, quod planeta Neptuni constellationem Tauri nuper intrauit. Horologice, quod tertia est hora. Meteoro-logice, quod cras nullo modo pluere poterit.
-Optime collegisti.
-Tute autem, Holmes, quid deduxisti?
-Manifeste, optime Watson: deduco aliquem tentorium nostrum furatum esse!!
Saturday, January 31, 2009
Wednesday, October 8, 2008
Latin III Projects
The first submission this morning was from Dietrich on Dido and Aeneas. Please flip over to the website to download and look through his work, then come back here and comment. Remember that this is a process, and keep in mind what the stated objectives and evaluation standards are. There is lots of room for interpretation here. I propose to add something but not until after at least some of you have finished posting.
* * *
10/15/08 - Can I just note one concern? Well, two actually. First a mention about timeliness and punctuality. While I am fully prepared to take deadlines cum grano salis, sometimes I think I am overly soft in this regard. This may be why we seem to be moving more slowly through the book etc. than we could be. Ideally, comments were to be flowing in beginning after all the submissions had been posted last Wednesday. Most of the drafts came in since then. A week has gone by and while most have arrived, it is only now that the comments are coming, and those not in a torrent but in a trickle [i.e., only from one student, thank you Maggie]. Can we do better than this? Second, a reminder about the underlying or overarching purposes behind this work. It may not have been put terribly well in my project description two weeks ago, but this is how I phrased the "learning objectives":
* * *
10/23/08 - Okay, we've discussed some of the problems with this project, problems at least from my perspective. I've distributed copies of your slides with my notes, primarily on grammatical matters, with some accuracy issues indicated, as well as a few suggestions for pursuing aspects of the subjects in more depth. At this point, there's not much more I can reasonably expect than that you address at least the matters I've pointed out. We can consider together early during the second marking period how to improve the scholarship of these projects, both as to the nature and quality of the work you do on them and the utility and significance of the products resulting from your work. In light of the impending end of the marking period, consider third period Tuesday your deadline. Pax vobiscum sit.
* * *
10/15/08 - Can I just note one concern? Well, two actually. First a mention about timeliness and punctuality. While I am fully prepared to take deadlines cum grano salis, sometimes I think I am overly soft in this regard. This may be why we seem to be moving more slowly through the book etc. than we could be. Ideally, comments were to be flowing in beginning after all the submissions had been posted last Wednesday. Most of the drafts came in since then. A week has gone by and while most have arrived, it is only now that the comments are coming, and those not in a torrent but in a trickle [i.e., only from one student, thank you Maggie]. Can we do better than this? Second, a reminder about the underlying or overarching purposes behind this work. It may not have been put terribly well in my project description two weeks ago, but this is how I phrased the "learning objectives":
- To learn as much as you reasonably can about the characters of your couple and the events in which they were involved. This is in the nature of a bunch of facts.
- To begin to see, grasp and start playing with the ideas, concepts, perspectives behind the stories about these characters and their circumstances.
- To start noting how these stories and legends have played a part in the development of Western Civilization.
- To begin considering what can be learned from them about the human condition.
* * *
10/23/08 - Okay, we've discussed some of the problems with this project, problems at least from my perspective. I've distributed copies of your slides with my notes, primarily on grammatical matters, with some accuracy issues indicated, as well as a few suggestions for pursuing aspects of the subjects in more depth. At this point, there's not much more I can reasonably expect than that you address at least the matters I've pointed out. We can consider together early during the second marking period how to improve the scholarship of these projects, both as to the nature and quality of the work you do on them and the utility and significance of the products resulting from your work. In light of the impending end of the marking period, consider third period Tuesday your deadline. Pax vobiscum sit.
Friday, October 3, 2008
Ad virum aliquem
Quid putas?
Q. Horati Flacci Carminvm Liber Tertivs, IV (from the Latin Library)
Vis consili expers mole ruit sua; 65
vim temperatam di quoque provehunt
in maius; idem odere vires
omne nefas animo moventis.
commentarium meum:
vis – magna potentia, quid habent ii qui possunt plurimum et plurima (nom., sg.)
consili expers – sine consilio, sine ratione, sine mente
mole sua – magna gravisque res sine forma (ablativo casu)
ruit – collabitur, labitur, cadit
temperatam – (participium passivum, fem. acc. sg, < temperare – miscere, facere minus fortis
di – dei (nom. pl.)
provehunt – ferunt, portant
in maius – fortasse (a) contra maius (i.e., maiorem vim) aut (b) in maiorem (sc. vim) si provehunt ut mutant legi potest: sunt dei qui meliorant modicam vim
idem: ii dei (nom. pl.)
odere - 3rd pl tempus praeteritum perfectum: oderunt, cum sensu praesentis ↔ amant vires…moventis – acc. pl. (vis movens), cum sensu singulari – homo aut res quae incipit facere aliquid
omne – (acc. neut, sg.) quodque, totum
nefas – (acc. neut. sg.) scelus, pessimam rem
animo – (ablativo casu) consulto – habentes in animo – i.e. homines qui libenter peccant, qui superbe iniurias in alios homines faciant.
Q. Horatius Flaccus, Odes (ed. John Conington) (from Perseus)
Strength, mindless, falls by its own weight;
Strength, mix'd with mind, is made more strong
By the just gods, who surely hate
The strength whose thoughts are set on wrong.
Vis consili expers mole ruit sua; 65
vim temperatam di quoque provehunt
in maius; idem odere vires
omne nefas animo moventis.
commentarium meum:
vis – magna potentia, quid habent ii qui possunt plurimum et plurima (nom., sg.)
consili expers – sine consilio, sine ratione, sine mente
mole sua – magna gravisque res sine forma (ablativo casu)
ruit – collabitur, labitur, cadit
temperatam – (participium passivum, fem. acc. sg, < temperare – miscere, facere minus fortis
di – dei (nom. pl.)
provehunt – ferunt, portant
in maius – fortasse (a) contra maius (i.e., maiorem vim) aut (b) in maiorem (sc. vim) si provehunt ut mutant legi potest: sunt dei qui meliorant modicam vim
idem: ii dei (nom. pl.)
odere - 3rd pl tempus praeteritum perfectum: oderunt, cum sensu praesentis ↔ amant vires…moventis – acc. pl. (vis movens), cum sensu singulari – homo aut res quae incipit facere aliquid
omne – (acc. neut, sg.) quodque, totum
nefas – (acc. neut. sg.) scelus, pessimam rem
animo – (ablativo casu) consulto – habentes in animo – i.e. homines qui libenter peccant, qui superbe iniurias in alios homines faciant.
Q. Horatius Flaccus, Odes (ed. John Conington) (from Perseus)
Strength, mindless, falls by its own weight;
Strength, mix'd with mind, is made more strong
By the just gods, who surely hate
The strength whose thoughts are set on wrong.
Subscribe to:
Posts (Atom)